-->

دعاي منظوم تحويل سال ....


اي   دگرگون    کننده ي     دلها     
نام  نيک   تو   شمع      محفلها

نوربخش   از    جمال   بي چوني
ديده ها    از   تو    در  دگرگوني

اي  که تدبير مي کني شب وروز
نور   نام    تو    جان  و دل افروز

زير و رو  از  تو  حال وسال همه
نظر  از   لطف کن به حال  همه

خود  بگردان به مرحمت امسال
حال  ما را  به   بهترين    احوال

***         ***         ***
روسياه   آمديم     و   شرمنده
به    سراغ   تو    اي    نوازنده

همگي  را   به لطف    رحماني
بنواز    آنچنان    که  مي داني

عفو   فرما   اگر    خطا کرديم
مثلا    کار        نابجا    کرديم

گامها   در     مسير قول  زديم
قول    داديم  و  زير قول  زديم

يا   که   داديم طيّ سال کهن
خلق   را   وعده ي  سرخرمن

مستمندان   ز  خويش  آزرديم
نانشان  خورده   آبشان برديم

تندخو    در    محلّ کار شديم
بنز هم بيش و کم سوارشديم

نيز   کرديم   ضمن  کم  کاري
ديگر  آزاري    و    خود   آزاري

چه  بگويم  چنان  چنين کرديم
جورها    با    مراجعين  کرديم

شاد   از   پستهاي    جوراجور
دوسه فرسخ شديم ازحق دور

همه  گفتيم بي غم و    اکراه
کار    ما   هست  خالصا   لله

گه  به   توريه  گاه    با   تقيه
راههامان  جدا   شد  از  بقيه

همه  کرديم  نقش خود  انکار
در    عمل   بالعشيّ  والابکار

عمل  البته  از  شقوق  بدش
که لشوشندجمله در صددش

***   ***     ***
اي    بهار    آفرين    گل پرور
لطف کن ،  از  گناه ما    بگذر

بکش  اي   مهربان  دائم   ما
قلم    عفو    بر     جرائم  ما

کاسه بشقاب جمله رافي الحال
پر   و  پيمان کن ازغذاي حلال

ضعفا   را   توان   مالي    ده
نمره ي  انضباط   عالي    ده

مرحمت  کن  به   اغنيا قدري
کف بخشنده سعّه ي صدري

***     ***       ***
من  و  ياران  شاعرم دربست
کرتيم   اي   کريم    بالادست

انبيايند پيش     ،  پس  مائيم؟
با شما قوم و خويش پس مائيم

خويش خود  را   نواز   با  انعام
که نبوده ست و نيست کالانعام

گرچه فرموده اي  تو اي معبود
«انّ الانسان  لربّه    لکنود »*

ما  نه  از   خيل    ناسپاسانيم
گوش   ابليس  کر ز خاصانيم

ما  کجا «عن صلواتهم ساهون»**
در  صف   «  يتّبعهم  الغاوون »***

مپسند اي   عزيز  دل   ما  را
رانده   يا  مانده پا به گل ما را

از  تو   خواهيم    عمرطولاني
با    مزاياي     فوق   انساني

هريکي صدنه بل صدوسي سال
شادمان        بالغدّو  والآصال

بعدهم چون که زين سرارفتيم
کلّنا   در  بهشت      جا رفتيم

دوست داريم تا به خوشحالي
«فادخلي في عبادي****»ازعالي

بشنويم و    بهشت مست شويم
بي خيال   هر آنچه  هست شويم

***    ***        ***
بارالها به  حقّ  هشت  و  چهار
جمع  ما را  به  خويش  وا نگذار

ملت      سرفراز      ايران    را
وکلا   را   و    هم   وزيران   را

دانش  و  بينش  دو  چندان ده
دل  مسرور  و  لعل  خندان ده

لطف  کن  بي نياز  غير  شويم
همگي    عاقبت به خير  شويم

زير  لب   مي کنيم   هي  تکرار
و   قنا     ربّنا      عذاب   النّار.
__________
*عاديات:6
**ماعون:6
***شعراء:224
****فجر:29

اي فاطمه ....


اي    فاطمه !   دُردانه   و      محبوبه ي   داور
ناموس   نُبي   دخت    نَبي  همسر   حيدر
در  وصف     عفاف     تو  بود     آيه ي  تطهير
در  شرح       کمال    تو  بود   سوره ي  کوثر
                     بر  حلقه ي  دين  نام  رساي تو  نگين است
                    عشق   تو  و  اولاد  تو  سرمايه ي دين است
***
از      پرتو      ميلاد   تو     آفاق   پر از    نور
وز  آمدنت   قلب   محمد   شده    مسرور
از  دامن   تقواي    تو   اي   عصمت کبري
سر بر  زده   خورشيد  ولا در شب ديجور
               در  ولوله  ازشوق سما است وزمين است
               عشق  تو  و  اولاد  تو سرمايه ي دين است
***
اي   مادر   شايسته ي   تاريخ    سلامت
فردوس  برين بوسه زد ازشوق به گامت
قانون  الهي  شده  ترويج  ز   سعي ات
کانون  ولايت  شده    تحکيم  به   نامت
                 در  وصف  کمالات  تو آيات مبين است
              عشق تو و  اولاد  تو سرمايه ي دين است
***
اي  امّ ابيها   که  پدر  گفت        ثنايت
فرمود علي مدح تو  و  مهر و     وفايت
اي   روح نبي   جان   علي     ام ائمّه
جان همه  ياران ولايت   به      فدايت
        دربرج هدي چهره ي توشمس يقين است
        عشق تو  و  اولاد تو سرمايه ي دين است
***
زهرا  تو  گل   سرسبد   باغ      خدايي
کانون ادب  روح  شرف    جان  حيايي
نام تو به هر قفل فروبسته کليداست
هر درد که ماراست بر آن دردشفايي
 سررشته ي تسبيح  تو چون حبل متين است
     عشق  تو و اولاد  تو   سرمايه ي دين است
***
در پهنه ي  توحيد تو خورشيد اميدي
بر کالبد دين   خدا     روح        دميدي
مضمون ولا بود هر آن  نکته که گفتي
تائيد  بيانات   خود از    وحي شنيدي
              مانند  مقام تو کلام تو    رزين     است
          عشق  تو و اولاد تو سرمايه ي دين است
***
اي  فاطمه   روشنگر     آفاق  هدايت
داريم   دلي     در   گرو    مهر   ولايت
ما راست به درگاه تو پيشاني اخلاص
بر ما  بنگر  با نظر    لطف  و   عنايت
     در هر دو جهان  آرزوي  شيعه ات  اين است
     عشق  تو  و اولاد  تو    سرمايه ي دين است.

شميم کربلايي...(به مناسبت اولين سالگرد ارتحال حاج سيد احمد


به سوگت همچو ابر نوبهاران
حرم مي گريد و ما و جماران

عزادار توايم اي سرو قامت
از اکنون تا به فرداي قيامت

گل رخسار پوشيدي تو از ما
مگر نامردمي ديدي تو از ما؟

تو بودي يادگار پير راحل
کجا رفتي که داغت ماند بر دل؟

اميد امّت بعد از خميني
تو بودي اي سپيدار حسيني

به دلها داشتيم امّيدواري
که با ما بود از او يادگاري

اجل امّيد ما را داد بر باد
ز بيداد اجل اي داد ، اي داد

چرا اي سيّد مظلوم رفتي
اميد مردم محروم رفتي؟

تو احمد بودي و محمود بودي
خدا را کعبه ي مقصود بودي
*
کجايي اي گل باغ ولايت
که مُرديم از فراق بي نهايت

بهارِ بي تو پاييز است ما را
کجا ديگر دل انگيز است ما را؟

فضاي زندگاني بي تو سرد است
دل بي عشقِ احمد کوه درد است
*
تو رفتي ، با که راز دل بگوييم
دريغا بوي گل را از که جوييم؟

مگر ديدي تو از ما بيوفايي
که رفتي اي شميم کربلايي؟
*
به ديده اشک و بر دل داغ دارم
به سوداي رخت ره مي سپارم

نمي دانم کجايم ، کيستم من
تو پنداري که ديگر نيستم من

همي مي پويم و مي گويم اي داد
تو رفتي ، آرزوها رفت بر باد:

«به صحرا بنگرم صحرا ته وينم
به دريا بنگرم دريا ته وينم

به هرجا بنگرم کوه و در و دشت
نشان از قامت رعنا ته وينم»!

شده است!


قاتل   «شادي    و    لبخند   »گراني شده است
تلخ تر      از     سخن    پند    شده است

روي        دلهاي        جماعات      بشر      افتاده
غصه  چون  کوه    دماوند  ،  شده است

داد     بحران      تورّم      به      زنان      يائسگي
بيخ   مردان    وطن    کند  ،  گراني  شده است

مادري    روسري    و   چادر   خود    برد   به  کار
عوض   پوشک     فرزند   ،  گراني   شده است

هاتفي     گفت     :  ز      تأثير      گراني    اينجا
در    بخارا     و     سمرقند  گراني   شده است

روغن  و بنشن  و  چايي  و  برنجم  همه  رفت
پيش  دست   پدر    قند  ،   شده است

گوشت از مطبخ ما رفت ،چه  قرمز  چه سفيد
همسرم گفت به  لبخند  :  شده است

اعتراضم   چو   به   بقّال   رسيد  ، از سر غيظ
گفت : نرمت   بشود  دند ، شده است

ذوقشان  رفت  چو مرغان که  برفتند  از  تخم
همه   اقشار    هنرمند...،گراني شده است

پير ما    زير   خط   فقر    ز بس     ديد     فشار
سه قلو  طفل خود افکند،گراني شده است

دوش  ، آقاي نماينده   به  دولت    مي گفت:
زدي از بس همه جا گند ، شده است

نيز     در     مجلس     ارباب    مشايخ   ديدم
بيخ   ريش   همه    آوند    شده است

شده  ناياب   نخ  و  سوزن  و  مقراض  و  الک
تسمه و ميخ و کمربند...،گراني شده است

يک نفر   از سفها    اهل بکا    بود   و   سرود:
بسکه شادي همه کردند شده است

حذف شد  از سبد  خانه ي ما هرچه که بود
چه کنم  ،   شکر خداوند،گراني شده است

بر خلاف   همه ياران    که    غم  ما   خوردند
دشمن ما شده خرسند شده است

وقت آن است  که چون ما   بفرستي لعنت
به  شهان     قجر و زند  ، شده است

توي    اين     مملکت    بلبل  و گل شکرخدا
مرگ ارزان شده،هرچند شده است

از هدفمندي   يارانه   چو  يک سال گذشت
همه ديدند    هدفمند  ، شده است

اگر    اينهاست   همه     زير سر    استکبار
پس    بسوزد      پدر   بي      پدر استکبار!

برچسب ها :

شده است!,شده

عيب و هنر.....



خاطره اي از احمد عزيزي
_______________________
به روايت : عباس خوش عمل کاشاني.
______________________

در سال هاي آغازين دهه ي 60 احمد عزيزي هفته اي يکي دو بار به مجله ي جوانان امروز -که من مسئول صفحات شعر و ويراستار مطالبش بودم-مي آمد و وقتي کارم تمام مي شد و مي خواستم براي استراحت به منزل بروم با اصرار فراوان مرا يا به خانه ي استاد دکتراحمد فرديد مي برد تا پاي درس و بحث هاي  خشک فلسفي بنشينم - و کلي مُعذّب باشم - يا به منزل استاد علامه محمد تقي جعفري مي برد تا آنجا در کنار حلقه ي درس علامه بنشينم و به قول او روحي لطيف پيدا کنم که در واقع همينطور هم بود.
يک روز در محضر استاد علامه جعفري نشسته بوديم و آن بزرگ با آن لحن دوست داشتني در خصوص فلسفه ي اسلامي صحبت مي کردند. نمي دانم چه بحثي پيش آمد که احمد عزيزي اين مصراع شعر را که جزو امثال سائره است خواند :
«جايي که عقاب پر بريزد...»
هنوز مصراع دوم : « از پشه ي لاغري چه خيزد » را نخوانده بو که علامه ي جعفري في الفور فرمود :
«عيب و هنرش نهفته باشد !»
چند نفري که حضور داشتيم - و از همه بيشتر احمد عزيزي - از خنده روده بُر شده بوديم.

در محضر سيّدالشعراء .....


در يکي از روزهاي پاياني فروردين 1361 پس از سپري شدن تعطيلات نوروزي ، «احمد عزيزي» به دفتر مجله ي جوانان امروز آمده بود تا همديگر را ببينيم.بعد از صرف ناهار در رستوران روزنامه- که با سمفوني سرفه هاي شديد احمد همراه بود و آخر هم دليل آن همه سرفه کردن هاي او را در هميشه ي ديدارها و با هم بودن هايمان ندانستم- به احمد گفتم: درويش*! تا کنون دو سه بار مرا به محضر استاد احمد فرديد برده اي.اجازه بده امروز در معيت هم به ديدن استاد اميري فيروزکوهي برويم.قبول کرد و پس از تعطيل شدن اداره، پياده از خيابان خيام به سمت بهارستان و از آنجا به دروازه شميران و سپس خيابان زرّين نعل- که منزل استاد اميري آنجا واقع بود-رفتيم.در زديم و استاد مظاهر مصفّا -اديب و شاعر برجسته و داماد سيدالشعراء - در را به رويمان گشود و ما را به اتاق نشيمن استاد که دست کمي از سونا نداشت راهنمائي کرد.استاد اميري بشدت سرمايي بود و با اندک نسيمي سرما مي خورد و بستري مي شد، لذا در آن وقت از سال هم بخاري منزلشان روشن بود.نشستيم و استاد اميري -که قبل از آن دوسه بار ديگر محضرشان را درک کرده بودم و مرا مي شناخت-خوشامد گفت و حال و احوال کرديم.من که در مقابل گرما بشدت آسيب پذيرم ، داشتم هلاک مي شدم که استاد اميري به دادم رسيد و به استاد مصفا اشاره کرد تا از گرماي بخاري بکاهد.استاد مصفا در حالي که مي گفت:اين بخاري با همين ميزان گرمايش تا اوائل تيرماه روشن است به طرف بخاري رفت.پس از پذيرايي با گز و شيريني هاي خوشمزه ي يزدي باقي مانده از ايام عيد، استاد اميري خواست تا شعر بخوانيم.من غزل بهاريه اي خواندم که استاد اميري به تشويقم پرداخت و از جمله گفت: «کاشان در همه ي مقاطع ماضيه شاعران خوب و برجسته اي داشته است...» که ناگهان عزيزي حرف استاد را قطع کرد و گفت : « الّا مقطع حاليّه! » همه جز استاد اميري بلند خنديديم.
به ياد دارم که عزيزي هم دو غزل خواند که مورد توجه و تشويق سيدالشعراء قرار گرفت. ساعت نزديک شش عصر بود که از منرل استاد اميري بيرون آمديم و هر يک به سوي منزل خود رفتيم .

______________________________________________
* من اغلب احمدعزيزي را درويش خطاب مي کردم. به ياد دارم روزي در خانه ي استاد فقيد محمدعلي مرداني بوديم. اذان ظهر را که گفتند استاد مرداني به قصد وضو و اقامه ي نماز برخاست و خطاب به من و عزيزي گفت: وقت نماز است.
احمدگفت: - البته به مزاح - کره ! درويش مگر نماز مي خواند ؟! ما آن روز نماز ظهر و عصر را به استاد مرداني اقتدا کرديم .

همايش ملي شعر «محتشم کاشاني» و تجليل از عباس خوش عمل کاشاني


همايش ملي شعر محتشم به عنوان يکي از برنامه‌هاي نخستين کنگره بين المللي محتشم کاشاني با حضور علي موسوي گرمارودي و ديگر شاعران برجسته کشور در دانشگاه کاشان برگزارشد.
به گزارش  گروه استان هاي باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان،رييس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان کاشان در حاشيه برگزاري اين همايش در گفتگو با خبرنگاران گفت: اين همايش ملي با شعرخواني 26 شاعر ملي و کاشاني از جمله علي موسوي گرمارودي،عباس خوش عمل کاشاني ، حميدرضا شکارسري، سعيد بيابانکي،جعفر رسول زاده ، عليرضا رجبعلي زاده، علي اصغر صائم کاشاني، مهدي فرجي و حامد عسکري ، حسنا محمد زاده ،عليرضا شيدا  برگزارمي شود.

مصطفي جوادي مقدم، حضور اين شاعران برجسته در مقبره محتشم کاشاني در قالب بافت گشت و بازديد از آثار و ابنيه تاريخي کاشان را يادآورشد و گفت:حضور شخصيت‌هاي علمي، فرهنگي، ادبي و هنري بواسطه برگزاري اين کنگره بين‌المللي فرصت مغتنمي در معرفي و شناسايي کاشان به عنوان پايتخت شعر آييني و تبديل به قطب فرهنگي است.

وي، با اشاره به برگزاري آيين افتتاحيه نخستين کنگره بين المللي محتشم کاشاني در ساعت 8 صبح روز شنبه 14 اسفند و برگزاري اين کنگره به مدت دو روز درتالار غياث‌الدين جمشيد کاشاني دانشگاه آزد اسلامي اين شهرستان افزود: آيين افتتاحيه با حضور رييس دانشگاه آزاد اسلامي کشور، روساي دانشگاه‌هاي آزاد استان اصفهان، امام جمعه و نماينده کاشان و سخنرانان داخلي و خارجي برگزارخواهد شد.

به‌گفته‌وي، بخش علمي  کنگره نيز اين از حضور سخنرانان و صاحبنظران برجسته داخلي و خارجي  از جمله دکتر عارف نوشاهي از پاکستان، ارائه مقاله لوزانسکي از آمريکا که متاسفانه خودشان امکان حضور در اين کنگره را ندارند و دکتر قير لانگيج حجابي از ترکيه بهره‌مند است.

رييس کميته اطلاع رساني و رسانه نخستين کنگره بين المللي محتشم کاشاني، برگزاري نشست‌هاي تخصصي با حضور سخنرانان و اساتيد مسلم آن در کشور، همايش‌هاي کنگره از جمله همايش همايش سراسري شعر و ذکر با حضور چهره‌هاي شاخص ملي مداحان و ذاکرين اهل بيت(ع)، برپايي نمايشگاه‌هاي آثار خوشنويسي و عکاسي با حضور اساتيد کشوري صاحب فن در اين رشته‌هاي هنري، حضورتعداد زيادي از شاعران نام آشناي کشور و رو نمايي از سرديس محتشم کاشاني و نامگذاري ميداني به نام اين شاعر مرثيه سرا در محله محتشم را از برنامه‌هاي پرمحتوا و کيفي کنگره طي روزهاي 14 تا 15 اسفند در دانشگاه آزاد کاشان برشمرد.

جوادي مقدم،تصريح‌کرد: اين کنگره با پنج پنل تخصصي زندگي و انديشه محتشم کاشاني، کتاب شناسي و نسخه شناسي، هنرهاي آئيني، مردم شناسي ديني و اوضاع فرهنگي اجتماعي کاشان در دوره محتشم برگزارمي‌شود.

وي، برگزاري همايش سراسري شعر و ذکر با حضور حاج علي انساني و حاج غلامرضا سازگار از اساتيد مسلم و برتر شعر آيني و ذاکر اهل بيت(ع) را خاطرنشان‌کرد و گفت: اين همايش از ساعت 16 تا 18  روز شنبه 14 اسفند در حسينيه حضرت ابالفضل(ع)خيابان امام (ره) کاشان برگزارمي‌شود.

به‌گفته‌وي،اين کنگره با همکاري برخي از اعضاي نهادهاي علمي کشور از جمله فرهنگستان زبان و ادب فارسي، مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامي،اساتيد ادبيات و نسخه شناسي دانشگاه هاي تهران، اصفهان، مشهد، تبريز، سمنان، کاشان و همدان برگزارمي‌شود.

جوادي مقدم،با اشاره به مساعدت سازمان‌ها و ادارات شهرستان کاشان و همفکري و هم انديشي با استادان صاحب فن و هنروران و دانش پژوهان در برگزاري اين کنگره علمي ادبي گفت:اميد است دستاوردهاي اين کنگره بتواند در راستاي تبيين شخصيت محتشم کاشاني، شعر آييني و هنرهاي ايراني اسلامي و معرفي کاشان به عنوان پايتخت شعر آييني کشور گام مهم و موثري بردارد.

وي در پايان،دکتر اصغر دادبه و دکتر علي ميرانصاري دو تن از مسوولان بخش ادبيات مرکز دايره المعارف بزرگ اسلامي را از دبيران علمي اين کنگره عنوان کرد و گفت: وي در پايان با اشاره به سخنراني دکتر فتح‌الله مجتبايي و  دکتر علي يونسي با موضوع نقش هنر مرثيه‌سرايي در تعميق مذهب شيعه در نشست دبيران افتخاري آيين افتتاحيه تصريح‌کرد:مراسم اختتاميه کنگره نيز با تقدير از صاحب مقالات برتر و اهداي جوايز به آنها ساعت 10 الي 12 روز يک شنبه 15 اسفندبرگزار خواهد شد.

همايش ملي شعر محتشم از سري برنامه هاي نخستين کنگره بين‌المللي محتشم کاشاني با اجراي رضا رفيع و تقدير از عباس خوش عمل کاشاني به عنوان شاعر پيشکسوت ديار سهراب و کمال الملک برگزارشد.

فدايي ...


قدم  بر ديده ام بگذاشتيّ و جا به دل داري
تو در اين خانه و آن خانه حقّ آب و گل داري



فداي   مهرباني هاي   معصومانه ات گردم
که گر با ديگران گهگاه ، با من متّصل داري!

برچسب ها :

فدايي ...,فدايي

قصيده ي انتفاضه


افسوس  هست    ماتم   نان        ترس    جان هنوز
خوف    از    فريب   و    توطئه ي    اين   و     آن  هنوز
افساد   مي کنند       ستم گستران                غرب
بيداد      مي کنند              فرومايگان             هنوز
مي خواستيم     تا   که     نباشد       دريغ   هست
از      ديو    يادبود      و    ز   شيطان      نشان  هنوز
با        فتنه هاي       دائم      شيطان اکبر      است
نسل    بشر   به   زحمت    و    آتش به جان   هنوز
در       ادّعاي      نظم       نوينش         يکي      نگر
محکم     اساس     جهل   کهن    در    جهان  هنوز
آوخ     که    از     تهاجم    فرهنگي اش    به     دهر
دودي   رود   به     ديده ي       هر      دودمان   هنوز
از    آتشي   که     داده       حوالت       به       باختر
يک     واحه    شعله زار      بود        خاوران     هنوز
آهسته     بگذريد       که        صياد         جورکوش
دارد       هزار     تير       جفا       در     کمان    هنوز
ياران        کاروان       و       شريکان        دزد       را
از    جان    و   دل    دهند       برات     ضمان  هنوز
بر   عرش    مي رود     همه روز    و   شب از جفا
دود       فغان       و         نائره ي      الامان     هنوز
بنگر    يکي       شقاوت     صهيون      ديو   خوي
بيداد       مي کند       به        فلسطينيان    هنوز
بيت المقد س  است      همان  قبله ي نخست
در      انحصار      قوم         جهود     جبان     هنوز
جلاد      ديو سار        به         امر           خدايگان
بيرون    ز     کام    مي کشد     آنجا    زبان هنوز
بنگر    يکي   به     سينه ي   سينا  که لاله اش
با     ياد      هر     شهيد   بود    خونچکان   هنوز
وز          دود     آه         امت      آزاده ي    نبي
زنگار      بسته         آينه ي        آسمان    هنوز
افّ لک   اي      عنود      عرب زاد     دين به  مزد
کاين     قوم    را   نبهره   تويي    پاسبان هنوز
ابليس     را     هر   آينه    دستي    در  آستين
استاده       برده وار     بر     آن   آستان    هنوز
آب     عرب    ببردي      و     خاکش      بباختي
مهري    فحول     طايفه      را   بر  دهان  هنوز
چندين    هزار       قاتل        سوداگر       شرف
از    هر    قبيله اي    و   ز    هر   خاندان  هنوز
انديشه مي کنندو سپس شيشه  مي کنند
خون    هزار   کودک   و   پير     و    جوان هنوز
سيلاب  اشک    مي رود  از چشم  مرد و زن
ديو    ستم  نشسته   به   تخت   روان  هنوز
از    مغز    استخوان    يتيمان       در   به   در
در    غلغل    است    ديگ  ز دد  بدتران هنوز
بس   جوجگان   که   خفته  به نازند  واي ما
آتش     زبانه   مي کشد   از    آشيان  هنوز
پر    بسته اند    مرغ   شباهنگ  را   و  کبک
سر   زير    برف    برده  و  دل در گمان   هنوز
با   وعده  تا به  کي  دل  خود سبزمي کنيد
جاري  است خون  سرخ کران  تا کران هنوز
گيرم  سلاح   گرم   نباشد   به  قلوه  سنگ
تا    فتح   قدس  رزم  دمان مي توان   هنوز
هر چند  کاين   سران   به  پايان رسيده کار
سر خورده اند و   بي هنر   و   ناتوان   هنوز
آماده ي       نبرد        جوانان              امتتند
با    غاصبان   سنگدل   از  هر   مکان  هنوز
از   جان   خود   دريغ   ندارند    و  مي دهند
در      راه     اعتلاي    بهين     آرمان    هنوز
ايران  در   اين  مسير جلودار   لشکر است
با      رهنمود     رهبري       کاردان      هنوز
زان پير   آن  مراد مهين    آن  درست   عزم
دارد   به    گوش    زمزمه ي   جاودان  هنوز
از    کربلا    به     قدس   گشاييد   راه   فتح
کاينجاست   در    قلمرو    بي  باوران هنوز
تا   در    حريم    مسجد الاقصي   برد   نماز
ره    روز   و  شام   مي سپرد  کاروان هنوز
بر  سرنوشت     قوم   عرب     بي  تفاوتند
حکام        لامروت        نامهربان          هنوز
با    انتفاضه   قهر  و  به  صهيون  در آشتي
زود   است   زود  خاتمه ي   داستان  هنوز
گرگ    حريص  مي درد  آن  برّگان ونيست
سگ   را    توان   رزم   به  امر  شبان هنوز
هشدار کانتقام  بزرگي  است  پيش  روي
در غيبت  است  مهدي صاحب زمان هنوز
اسلام   را   نکاسته  خوش رقصي   جهول
آن حشمت  وجلالت و آن قدر و شان هنوز
فرصت حرام گشت و شکايت همان که بود
دفتر  تمام  گشت   و  حکايت  همان  هنوز
بي ارزشست منطق گوياي «خوش عمل»
تا هست چشم بسته  و گوش گران هنوز.

X
فروش اسکریپت خبرخوان کاوشگر + ارسال خودکار اخبار به کانال تلگرام
خرید و توضیحات بیشتر از لینک زیر
http://shopan.ir/?p=34